رافائل گروسی، مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی، در مصاحبه با بلومبرگ گفته که مذاکرات اخیر با یکی از مقامهای ارشد جمهوری اسلامی در خصوص تحقیقات چندینساله این سازمان پیرامون برنامه اتمی ایران «نتیجهای در بر نداشت. بنابراین ممکن است به زودی به تهران سفر کنم.»
مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی در عین حال ضمن اشاره به نامه دونالد ترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده امریکا گفت: «میدانیم که ترامپ نامهای فرستاده است. واضح است که باید به تفاهمی دست یابیم که احتمال دستیابی ایران به سلاح اتمی را به طور کامل از میان بردارد.»
مصاحبه اخیر گروسی با بلومبرگ، نقطه آشکارساز اتصال راهبردی- تاکتیکی آژانس و کاخ سفید محسوب میشود. مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی مدعی شده که اکنون نظام بینالملل در برهه حساسی قرار دارد و پرونده هستهای ایران، یکی از مصادیق این حساسیت است. سؤال اصلی اینجاست که نقش گروسی در خلق این شرایط پیچیده چه بوده است؟! واقعیت امر این است که اساساً ادعای گروسی در مصاحبه با بلومبرگ مخدوش است. توافقاتی که طی سه سال اخیر میان ایران و آژانس به امضا رسید، هر دو به واسطه اصرار گروسی بر گسترش موارد مطروحه و مورد توافق از بین رفت. برخلاف آنچه گروسی ادعا میکند، جمهوری اسلامی ایران به ارائه دسترسیهای عرفی (پادمانی) به آژانس متعهد بوده و صرفاً ارائه دسترسیهای فراپادمانی را منوط به احیای توافق هستهای و بهرهمندی خود از منافعی میداند که طرف غربی در برجام از آنها عدول کرده است. همانگونه که مشاهده میشود، مواضع ایران در تعامل با آژانس و حدود و ثغور این همکاری، تابعی از یک منطق حقوقی، فنی و رفتاری است. در مقابل، رافائل گروسی مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی تبدیل به یکی از مهرههای اصلی واشینگتن در پیشبرد استراتژی نخنمای فشار حداکثری علیه تهران شده است. مواضع سلبی و بازدارندهای که گروسی قبل و بعد از دوران مدیریت خود علیه ماهیت فعالیتهای هستهای ایران اتخاذ کرده است، نشان دهنده نگاه کاملاً سیاسی و غیرحقوقی وی نسبت به این پرونده است. درجریان طرح پرونده موسوم به «موارد ادعایی» نیز گروسی به شریک اصلی رژیم اشغالگر و نامشروع صهیونیستی در پروندهسازی علیه کشورمان تبدیل شد. بهتر است توجه داشته باشیم که گروسی در مواجهه با تصریح مقامات رژیم اشغالگر قدس مبنی بر وجود سلاح هستهای در اراضی اشغالی، به بهانه عدم پذیرش انپیتی توسط رژیم صهیونیستی سکوت کرده است!
سفر پیشین مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی به تهران در چهارشنبه ۱۳ نوامبر ۲۰۲۴ (۲۳ آبان ۱۴۰۳) صورت گرفت و او در آن سفر از دو سایت اتمی فردو و نطنز بازدید کرد. در جریان آن سفر، برای گروسی کاملاً روشن شد که همکاریهای داوطلبانه تهران و آژانس (آن هم در مواردی محدود) منبعث از حسننیت ایران در راستای مختومهسازی کامل پرونده موسوم به موارد ادعایی بوده است. اما گروسی بلافاصله پس از بازگشت به وین، مطالباتی را مطرح کرد که سنخیتی با مواضع اعلامی وی در جریان سفر به تهران نداشت. از این رو گارد بسته کنونی تهران در برابر مدیرکل آژانس، برگرفته از کارنامه غیرقابل دفاع و سیاهی است که گروسی در طول سالهای اخیر از خود به جای گذاشته و روزنهای برای نگاه خوشبینانه به آن وجود ندارد! بهتر است در چنین شرایطی مدیرکل آژانس بینالمللی انرژی اتمی به جای ایران، خود را سرزنش کند.