در نامه 150 نماينده به رئيس مجلس منعكس شد

اعتراض مجلس به پنهانكاري تيم هسته‌اي

«مي‌خواهيم بيشتر بدانيم»؛ اين مهم‌ترين محتواي نامه 150 نماينده‌اي است كه روز گذشته خطاب به علي لاريجاني رئيس مجلس نوشته شد و در آن عنوان شده بود كه حق نمايندگان مجلس دانستن جزئيات بيشتري از توافق هسته‌اي ايران و غرب است اما اين درخواست نمايندگان مجلس براي دانستن جزئيات بيشتر از توافق ايران و غرب بر سر موضوع هسته‌اي در حالي است كه روز سي‌ام دي‌ماه سال جاري مرحله نخست اين موافقتنامه اجرايي و بخشي از تأسيسات هسته‌اي كشور توسط بازرسان آژانس بين‌المللي انرژي اتمي پلمب شده است؛ ماجرايي كه انتشار اخبار آن و موجي كه در ميان رسانه‌ها در خصوص سطح تعليق به راه انداخت موجبات نگراني اين تعداد از نمايندگان مجلس را فراهم آورده است كه سرانجامش امضاي اين نامه و تحويلش به هيئت رئيسه مجلس شده است.

محمد سليماني يكي از نمايندگان مردم تهران در مجلس درخصوص علت نگارش اين نامه به رسانه‌ها گفته است: 150 تن از نمايندگان مردم در خانه ملت در اين نامه از رئيس مجلس خواسته‌اند تا جزئيات توافق ژنو براي آنها محرمانه نباشد و در جريان اين توافق قرار بگيرند. وي افزود: در اين نامه از رئيس مجلس خواسته‌ايم اقدامات لازم را انجام دهد تا نمايندگان مجلس در جريان جزئيات توافقنامه ژنو قرار گيرند. سليماني با بيان اينكه رئيس مجلس به عنوان يكي از سران قوا در جريان جزئيات مذاكرات و توافق هسته‌‌اي ژنو قرار دارد، گفت: بنده و تمامي نمايندگاني كه اين نامه را امضا كرده‌اند، معتقديم كه اين موضوع كافي نيست و نمايندگان مجلس نيز بايد مانند اعضاي كنگره امريكا در جريان جزئيات مذاكرات هسته‌اي قرار گيرند. وي خاطرنشان كرد: اگر اين توافقنامه محرمانه است، پس نبايد در رسانه‌هاي كشورهاي اعضاي 1+5 يا در بين نمايندگان كنگره امريكا منتشر شود. البته ما خواهان رسانه‌اي كردن جزئيات اين توافقنامه نيستيم.

روابطي كه چندان مساعد نيست

درخواست نمايندگان مجلس براي دانستن بيشتر جزئيات توافقنامه ژنو در حالي است كه پيشتر محمدجواد ظريف وزير امورخارجه و مسئول اصلي پرونده هسته‌اي ايران به دليل آنچه كه وي درز اطلاعات محرمانه توسط نمايندگان عنوان كرده، از ارائه اطلاعات و جزئيات مذاكرات ژنو به نمايندگان ملت خودداري كرده است.

ظريف در آن تاريخ در صفحه فيس بوك شخصي‌اش نوشت كه صحبت‌هايش با نمايندگان مجلس «خصوصي» بوده و «صراحتاً توافق شده بود محرمانه و غيرقابل‌نقل خواهد ماند». همچنين ظريف در ادامه اين مطلب خود نوشته بود كه از اين پس فقط اظهارنظرهاي رسمي خود را در اختيار اين نمايندگان مجلس كه محتواي جلسه را درز داده‌اند، قرار مي‌دهد. درست پس از اين وقايع بود كه نمايندگان مجلس بارها به انتقاد از رويكرد تيم هسته‌اي در عدم ارائه اطلاعات به مجلس پرداخت و حتي كار به جايي رسيد كه بهارستان‌نشين‌ها براي آنكه بتوانند از حقوق قانوني خود براي دانستن استفاده كنند، فشار زيادي را به دولت و تيم هسته‌اي وارد كردند كه يكي از نمايندگان مجلس را به عنوان عضو ناظر در مذاكرات شركت دهند، اگرچه اين تلاش نيز بدون نتيجه باقي ماند.

انتشار اطلاعات از سوي طرف‌هاي امريكايي

اما در طرف مقابل، كميته روابط خارجي سناي امريكا به عنوان يكي از رقباي سياسي ايران كه از ذي‌نفعان توافق ژنو است، طي روزها گذشته با دريافت جزئيات اطلاعات توافق ژنو اقدام به انتشار آن و راه‌اندازي يك تبليغات سوء سياسي عليه جمهوري اسلامي كرده است؛ ماجرايي كه در پس آن سنا و رسانه‌هاي وابسته به دولت امريكا مي‌كوشند كه ايران را به عنوان بازنده اصلي اين توافق معرفي كنند كه منافع بسيار بزرگي را در جريان پذيرش اين توافقنامه از دست داده است. بنابراين اين واقعيتي غيرقابل انكار است كه اگرچه بخشي از اطلاعات منتشر شده از سوي سناي امريكا غيرواقعي است اما بي‌شك سطح دسترسي سناتورهاي امريكايي به جزئيات توافق ايران و گروه 1+5 بسيار بيشتر از همتايان ايراني خود است. ماجرايي كه سبب شكل‌دهي به اين جريان خبري منفي عليه جمهوري اسلامي شده و بازار شايعات منفي عليه جمهوري اسلامي و تيم مذاكره‌كننده هسته‌اي را بيشتر از هر زمان ديگر كرده است.

توافقي كه كاغذ ندارد

در اين ميان يكي از مهم‌ترين دلايلي كه تيم هسته‌اي براي عدم انتشار به موقع اطلاعات توافقنامه ژنو به آن استناد مي‌كند، NON Paper بودن يا همان شفاهي بودن توافق است كه خود عاملي براي نگراني بيشتر در خصوص كيفيت اجراي آن است. قطعاً با مرور تاريخچه توافقات حاصل شده ميان ايران و غرب اين نكته به خوبي خودنمايي مي‌كند كه غربي‌ها هيچ وقت طرفي قابل اعتماد براي پيشبرد اين توافقات نبوده‌اند و هر لحظه احتمال نقض يك سويه اين توافقنامه از سوي طرف غربي وجود دارد. ماجرايي كه دقت بيشتر بر عملكرد طرف مقابل را بيش از هر زمان ديگري ضروري مي‌كند و قطعا اين نظارت جز از سوي يك نهاد ناظر، مثل مجلس شوراي اسلامي به عنوان عصاره ملت ممكن نيست.

دانستن حق همه مردم است

حال توافقنامه ژنو چه خوب و چه بد به مرحله اجرا رسيده و جمهوري اسلامي براي اثبات حسن نيت خود عمل به اين توافق را آغاز كرده است. ماجرايي كه بخش بزرگي از آن در داخل ايران اتفاق مي‌افتد و بي‌شك فعل و انفعالات آن از ديد تيزبين رسانه‌ها پنهان نخواهد بود. حال بهتر آن نيست كه ديپلمات‌هايي كه برخاسته از خود مردم هستند و با حمايت و استقامت همين مردم پشت ميز مذاكرات نشستند و اقدام به امضاي قرارداد كردند، جزئيات بيشتر و مهمتري را از آنچه كه قرار است در آينده و در جريان همين توافق به وقوع بپيوندد در اختيار مردم و نمايندگان آنها قرار بدهند.

بي‌شك اين اقدام نه تنها باعث نزديكي و محبوبيت هرچه بيشتر ديپلمات‌هاي هسته‌اي در ميان مردم مي‌شود بلكه مي‌تواند سد راهي مستحكم در برابر شايعات و دروغ‌پردازي‌ها عليه كشور باشد.

از سوي ديگر اين اقدام مي‌تواند جريان خبري منفي شكل گرفته توسط بنگاه‌هاي رسانه‌اي غرب عليه كشور را معكوس و دست رسانه‌ها و مسئولان داخلي را براي اقدامي مناسب عليه اين تهاجم بازتر كند. علاوه بر اين در اختيار قرار دادن اطلاعات از آنچه كه قرار است در كشور به وقوع بپيوندند، مي‌تواند باعث آن شود كه نمايندگان مجلس به عنوان عنصر ناظر بر عملكرد قوه مجريه، اقدام به كشف چالش‌هاي پيش روي اين توافق كنند. بنابراين ضروري به نظر مي‌رسد كه تيم هسته‌اي با عمل كردن به شعار «دانستن حق مردم است»حداقل نمايندگان مردم را محرم خود بداند و اطلاعات مورد نياز را در اختيار خانه ملت قرار دهد.